نوشته های پراکنده- حرفم را قورت می دهم، دنیا سیر می شود از سکوتم

رنج بزرگ من زمانی شکل می‌گیرد که از شعارزدگی "ما متفاوتیم" چنان در موج‌های عمومیت‌یافته غرق می‌شویم که می‌میریم. و می‌میریم بی‌آنکه دستی با گلی به سراغمان بیاید.

و در تفاوت من و تو رنج بزرگی هست که تمام امیدها را منهدم می‌کند.

تنها یک حرف‌ناگفته مانده. یک حرف که از آغاز از آن هراسان بودیم. همان دغدغه شیرینی که بی‌دغدغگی‌هامان را متفاوت می‌کرد. تنها یک حرف، که همیشه می‌شنیدیم و نزدیکتر از عشق و ماندن با ما زندگی می‌کرد...

/ 3 نظر / 15 بازدید
مانی

سلام و عرض ادب خواندم و بهره بردم به خواندن" یک غزل ، یک خورشید" دعوتید پاینده باشید [گل]

ممو

سکوت اثبات تهی بودن نمی کند [گل]

آذین

گویی بوی تمام دلتنگی ها به مشامت میرسد و همه را به تصویر میکشی