وقتی قصه‌ام می‌شوی

نثر، داستان کوتاه

از زمانش که می‌گذرد، "حیف‌" می‌آید، اول همه‌ی جمله‌ها می‌نشیند. نمی‌دانم چه ابری خواب این واژه را برای روزهایم دیده بود. هرچه هست، با خودش لشگری از دلتنگی و بغض دارد که شاید باید منتظر شوم که زمانش بگذرد...

حیف...

نوشته شده در شنبه ۱۸ مهر ۱۳۸۸ساعت ۱:۳٢ ‎ب.ظ توسط طیبه تیموری نظرات () |


Design By : Night Skin