وقتی قصه‌ام می‌شوی

نثر، داستان کوتاه

با همه‌ی این احوال به عشق اعتماد دارم که همیشه دست‌های مهربان بسیاری دارد برایم. هرچند کشف دنیا، مثل عبور از خیابانی تاریک و ناشناس در فضایی بیگانه باشد. تنها به عشق اعتماد دارم که می‌بخشد، می‌سازد و ادامه می‌دهد.

به من راه‌حلی نشان بده تا سکوت نکنم. برای خودخواهی‌های بی‌اندازه‌ام بخاطر داشتنت صبری داشته باشم. راه‌حلی تا ترس‌های از دست دادنت، ترا از دست‌هایم دور نکند. تا چاله‌ای نباشم برای خودم. برای تو و برای این دل‌دلِ عجیب و بزرگ که اولین تجربه‌ی خواستن بی‌وقفه‌ی من است. خواستن بی‌اندازه‌‌ی من.

به اضطرابم اعتماد کن. به دل‌شوره‌های وحشی‌ام. به اشک‌های بی‌اختیارم. به من اعتماد کن، مثل من که به عشق اعتماد دارم. به بازگشت پنجره‌ها روی دیوارهایی که فرق بین من و تو هستند.

نوشته شده در یکشنبه ٥ خرداد ۱۳٩٢ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ توسط طیبه تیموری نظرات () |


Design By : Night Skin